i patrz

nic się nie zmieniło.

Chyba wiem o co mu właściwie chodziło.

Z niecierpliwością wypatrują detronizacji z powodów energetycznych, jednocześnie szczerze obawiając się statusu "zwykły student" - człowiek bowiem potrafi szybko przyzwyczaić się do bycia "ważnym". 

Jeśli życie ludzie to takie drzewko genealogiczne z wieloma, wieloma odnogami to w chwili obecnej codziennie rozkminiam dużą ich część.

Smak dzieciństwa mojego taty to jakieś WuZetki, guma arabska i Klubowe. Szkoda, że swojemu dziecku jako smak studiów podam "Tosty i Tiger" jak nie "Pizza Dominium". Ciężkie czasy! Kryzys!

A miasto doznań to miasto doznań.

I to wcale nie jest tak, że jestem ważniakiem, którego nadrzędnym celem jest bawienie bananowej młodzieży. Ja naprawdę tęsknie do quasi-przyjaciół, do zgranej ekipy szał-pał i wyznań w domku na stawie gdzieś na odległym południu.

Tęsknie też do tych, co mnie rozumieją.

Dobrze, że tu gdzie jestem znalazły się kolejne takie osoby.